blues-jr.

intihar güncesi - V

2009-05-31T19:50:00.001+03:00

Sonbaharda sahile inerdi yalnız başına. Yazları alabildiğine kalabalık olan deniz kenarı havalar soğuyunca boşalıverirdi. Spor yapan orta yaşlılar ve birkaç melankolik aşık dışında pek kimse olmazdı sonbaharda. Kişi için kaçırılmaz bir fırsattı sahile inmek bu mevsimde.Güneşi izlerdi batarken. Kızıla boyanan denizi izlerken düşünceleri boşalırdı. Nerede olduğunu unutan bir ‘hiç kimse’ olurdu

intihar güncesi - IV

2009-03-13T17:11:00.002+02:00

Hayatla ilgili duyduğu sancıları bir liste yapmak istedi. İlk sırada hangisinin geleceğini asla kestiremeyecekti. Atladığı bir madde illa ki olacaktı, bu kaçınılmazdı. Hayat böylesine çekilmezken unutulan bir acı her zaman kalırdı. İnci tanelerine benzetirdi acılarını. Bir ipe dizer, boynunda taşırdı. Ağır ve parlak acıları taşıması hep zordu. Üstelik an geçmiyordu ki yeni bir parça eklenmesin

intihar güncesi - III

2009-02-13T01:58:00.001+02:00

‘Kişi’ sıkça yaptığı gibi yürüyordu, tenha ve karanlık sokakları seçerek. Çokça duymuşsunuzdur bilinçsizce yürüyen, adımlarını farkında olmadan atan karamsar kahramanları. ‘Kişi’ de onlardan biriydi işte. Pencerelerden içeri kayıyordu gözü mutlu insanlar görür umuduyla. Evet, artık mutluluğu uzakta görmek bile bir umut sebebiydi. Dışlanmış sayılmazdı pek de. İstese yanına gidebileceği arkadaşları

intihar güncesi - II

2009-02-10T17:31:00.002+02:00

Dönüşü olmayan bir yola girmiş gibidir. Aklında iç içe geçmiş bir düşünceler yumağını çözmeye çalışır. Çok zamandır yaradılışı, kendi yaradılışını düşünüp duruyordu. Her olasılığa uzun süre takılıp çıkmazlara sokmaktaydı kendini. Bundan duyduğu haz garip denecek kadar uçuktu. Yüreği hep bir acıyla sıkıştı. İnsan olmanın acısı, yol ayrımlarının acısı, kimliklerinin acısı, seçimlerin acısı.. Bir

intihar güncesi - I

2009-02-09T05:00:00.001+02:00

İnsanlar arasındaki belli olmayan yerini ararken ne de zavallıydı ‘Kişi’. Olmak istemediği ‘birisi’ olarak nefret ettiği bir odada, pis bir yatakta uyanırdı her sabah. Ardından hep aynı keşmekeş.. Okula giderken bindiği otobüs, sabahları uğradığı simitçi, her vakit o köşeye kurulan ayakkabı boyacısı çocuk, herkes ve herşey hep aynı yapmacıklıkta. Soğuk bakışlarla birbirlerine sırıtan insanlar ona

intihar güncesi

2009-02-04T02:40:00.002+02:00